Kieky Khakkhanet Freedom

    สองสามเดือนที่ผ่านมา มีคนๆนึงเข้าเข้ามาในชีวิตของผม ต้นเหตุมันเริ่มที่งานกิฬามหาลัยโลกผมได้เป็นหนึ่งใน RSU Chrous ร่วมกับเพื่อนๆพี่ในคณะแทบจะทุกคน ก็ได้รู้จักผู้หญิงคนนึงซึ้งผมแอบปลื้มพี่เค้ามากก่อนหน้านั้น และได้โอกาสสนิทสมมากขึ้นในตอนเริ่มต้นนั้นแทบเรียกว่าดูดีเลยทีเดียว เพราะไปไหนอะไรก็จะเหมือนมีกันสองคน และตัวผมเองก็ชอบในตัวพี่เข้ามาก เข้าเป็นรู่นพี่ของผมเอง และในแต่ล่ะครั้งมันก็ทำให้ผมรู้สึกดีมาก แม้ว่าผมจะรู้ทั้งรู้ว่าเข้ามีแฟนแล้วแต่ไม่รู้ทำไม่เรายังจะดันทุรังไป จนได้สนิทกัน ความรู้สึกผมก็โอเค แต่พี่เข้าผมไม่รู้แน่นอนว่าคงลำบากใจแน่อันนี้คิดเองเองนะ จนกระทั้งได้คุยกันติดต่อกันเรื่อยมา มาถึงวันสอบวันสุดท้าย พี่เข้าบอกว่าจะไปแล้วไม่อยู่แล้ว ได้ฟังแค่นั้นแทบจะไม่เหลือชีวิตอะไรเลยในตอนนั้น ในหัวไม่มีคำว่าอะไรเลย และก็ไม่อายด้วยที่จะบอกว่าร้องไห้แทบจะทุกวันช่วงนั้น รู้สึกมันเร็วมาก เจ็บมากและก็ทำใจรับมันไม่ได้ด้วย จนพี่เข้าไป ช่วงนั้นเป็นเวลาปิดเทอม ยิ่งหนักอยู่คนเดียวทำอะไรไม่ได้นอกจากโทษตัวเองทั้งนั้นและจมกับเรื่องนั้นตลอด แต่เราก็รอดมาได้ ได้มาจากการเจอคนอื่นนั้นแหละได้กลับไปหาเพื่อนมันช่วยเราได้จริงๆ แต่ไม่ได้ช่วยแบบตรงตัวหรอก ได้เจอเพื่อนไอ้ที่เราคิดว่าเราน่ะมันโดนเรื่องนี้มามันหนักแล้ว พอเจอเรื่องของเพื่อน ไอ้เรื่องของตัวเรามันเทียบไม่ได้เลย การได้ไปเจอเพื่อนและรุ่นน้องที่โรงเรียนเก่า ทำให้ได้รู้ว่าอยางน้อยก็มีคนเป็นแบบเรา มีอยู่สองคนที่ทำให้ผมดีขึ้นนั้นคือผู้หญิง สามคน คนนึงเป็นเพื่อนผมเองมีปัญญาหากับแฟนซึ้งก็เพื่อนผมเองนั้นแหละ เลิกกันไปยังเสียใจมาก อีกคนเป็นรุ่นน้องผมเอง ก็กรณีเดียวกัน แต่เป็นน้องที่ผมได้คำปรึกษาตลอดและ แนะนำสิ่งที่ดีๆให้เสมอ และคนสุดท้ายเป็นน้องที่ให้กำลังใจผมมาโดยตลอดเป็นคนที่ไม่เคยเกลียดผมที่เป็นแบบนี้ ต้องขอบคุณด้วยนะทั้งสามคนด้วย มีความหมายกับชีวิตผมมากไม่ว่าผมจะเป็นไงอยางน้องพวกเข้าก็ช่วยผมตลอดเลยแม้ว่าเราจะไม่ค่อยได้เจอกัน บทเรียนนี้ทำให้ผมคิดเลยว่า กับเรื่องแค่นี้เองไม่รู้ว่าจะเศร้าไปทำไม คนอื่นน่ะแย่กวาเราอีก จากนั้นผมก็ดีขึ้นโดยมีมุมมองความรักที่เปลียนไปบ้างจากการได้ดูบทเรียนของคนอื่น แข้มแข็งขึ้นได้มากทีเดียว หลังจากนั้นผมได้กลับมาที่มหาลัย วันแรกที่เปิดเรียนไปที่คณะคนแรกที่เจอคือพี่เค้า ผมแทบช๊อกไม่นึกว่าจะเจอ ไหนบอกว่าจะไปแล้วไง ทำผมแทบทำอะไรไม่ถูกเลยแค่พูดด้วยยังสั่น ไอ้อะไรที่มันกำลังจะดีๆอยู่แล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิม ซ่ะงั้นเว้ยย เหออ คราวนี้ก็ได้พูดกันเหมือนเดิม แต่ในใจตอนนี้สับสนมากว่าจะทำอะไรต่อไป ตัดใจหรือว่ากลับไปหา ผมคิดไม่ออกขอเข้าข้างตัวเองโดยการกลับไป ใครๆเข้าบอกว่านั้นน่ะฆ่าตัวตายชัดๆ ก็ใช่ตายจริงๆ แย่ว่าเก่าอีก เลยไม่รู้ว่าตัวเองตอนนี้เป็นยังไงกันแน่ มันมาทำอะไรกับฉันอีกเบื่อมาก ไม่อยากรับรู้อะไรสักอย่าง ไม่มีกะจิตกะใจที่จะอยู่แล้วด้วย คิดไม่ออกจริงๆ